* * *
Дымырааш чаъс уяралын
Дыңнаарымга, мээңии олчаан.
Даңны атсы куттулгаштың,
Дал дүъш кээрге, аязыр бис.
Чаашкынның кударалы
Чайның чечээн часкарар-дыр.
Сеткилимниң кудуушкуну
Сеңээ суксун болур бе ынчаш?
* * *
Моросящая печаль
Так на грусть мою похожа...
Тучи унесутся вдаль,
Больше нас не потревожат.
Застучит тоска дождя
И тоску цветка утешит...
Ливень целится в тебя —
Где же ты, родная, где же?








