Ялгызлык
Бүлмәмә килеп кердең дә
Имәнеп китте бүлмәм.
«Ул килде» дип, пышын гына
Сукранып алды күгән.
«Ул килде» дип, серле генә
Кеткелдәп куйды ишек.
«Ул килде» дип, баш очымда
Тирбәлде үксез бишек.
Килгәнсең икән — уз, әйдә,
Йөрәгемдә юк бигем.
Сагайма да — бишегемдә
Хәтер ул ауный минем.
Тартынма, чишен, кил миңа,
Юк уемда азгынлык.
Кем башыннан узмаган ул, —
Түремнән уз... ялгызлык.
Одиночество
И вот ты в комнату вошло,
И стены вздрогнули с испугу.
И отовсюду: «Здесь оно!» —
Вдруг донеслось протяжным звуком.
Петля дверная: «Здесь оно!»,
И дверь, ей вторя: «Здесь, родное!»
И люлька сирая чудно
Чуть скрипнула, качнулась с горя.
Что ж, раз явилось — проходи,
Не стану пред тобой лукавить.
В той люльке, словно у груди,
Моя лежит, забывшись, память.
Ты подойди, не бойся, сядь —
Мне пред тобой открыться хочется...
Какой, казалось бы, пустяк —
Сегодня гость мой — одиночество.
