* * *
Улăхра
кукленсе антăм йывăç кутне васкамасăр,
кӗç таянтăм та вулă çумне —
куç çитерчӗ таçта инçете,
эп вара
иртнӗ çӗрçуллăха таврăнтăм пӗр сăмахсăр, —
пурăнать-мӗн унта малаллах
ман
кашни пӗр
ăслав-шухăшлав!..
* * *
Я
на траву у дерева, помедлив, опустился,
спиной откинулся на ствол —
и взглядом вглубь веков ушел,
без слов
в дорогу устремился, —
как странно, может ли так быть? —
там
мои мысли
продолжают жить!..
