Сактыышкыным чадаганы
Саймааралдың сарыг-сарыг кушкаштары
Сагыжымның будуктарын эргий хонуп,
Чараш ырын чаржалаштыр бадырарга,
Сактыышкыным чадаганы ырлап үнер.
Салбак чаштыг чашкы шаамның аялгазы
Чайгап, аадып, ыяңгылыг өпейлээрге,
Авайымның хоюдуп берген хойтпаан ижип,
Аккыр өөнүң дөрүнейде оргулаар мен.
Эдээм долдур чараш даштар чыып алган,
Элезинниг дески черге сайзанаам тип,
Хоюм баштап, ырай берген өшкүм кончуп,
Козурларлыг хаяже-даа үнгүлээр мен.
Амыдырал эгезинде — чалыы шаамда
Аарыгның какпазынга кактыргаштың,
Амы-тындан азар частым. Шак-ла ынчан
Аялга-даа үстүр часты... Аа, Богда!
Хөөржүдүлге хөгжүмүнче шилчиир часкаш,
Хөнүп чадаан чадаганым аялгазын
Бодум сүзүүм, келир өйге бүзүрелим
Бодарадып тынгарыпкан. Богда, өршээ!
Эрээн-шокар ортаа сарыг өртемчейниң
Ээзи болуп, чурттап эртер хүлээлгени
Эмеглежип, сөөлүнге дээр кады чоруур
Эшке дужуп, эки салым ээледим.
Салым-чолдуң дээди кежии салгалывыс —
Чаяалгалыг чаштарывыс көстүп кээрге,
Чадаганым аялгазы улам дыңзып,
Чамбы-дипке чаңгыланып ойнай берген.
Саймааралдың сарыг-сарыг кушкаштары
Сагыжымның будуктарын эргий хонуп,
Чараш ырын чаржалаштыр бадырзыннар.
Сактыышкыным чадаганы ырлап чорзун!
Чадаган* памяти
Воспоминаний моих жёлтые птицы
Сидят на ветвях души, и каждая песню
Громче, красивей других исполнить стремится,
И мой чадаган поёт её с ними вместе:
Как в белоснежной юрте мама ласкала,
Косички тугие мне, любя, заплетала,
Поданый ею хойтпак** я до дна выпивала,
Мелодия детства меня на волнах качала.
Красивых камушков полный подол — играя,
Из них на песке я свой сайзанак*** собирала.
Потом, с трудом на высокие скалы взбираясь,
Отару сбежавших коз от души ругала.
В те юные дни, когда жизнь моя начиналась,
В капкан коварной болезни тело попало,
Я с жизнью своей чуть было тогда не рассталась —
Мелодия жизни моей еле слышно звучала...
Мелодия расстроенного чадагана
Тогда похоронным напевом едва не стала,
Но знала надежда, что я — на земле желанна,
И вера в лучшее яркой звездой сияла,
В желтом срединном мире — я это узнала —
Долг человека — жить, как хозяин Вселенной.
Того, кто Судьбой моей стал, я здесь повстречала.
Мы будем друг другу верны до конца, несомненно.
Любимые дети — нет ничего важнее.
Когда появились они, жизнь прекрасней стала,
Мелодия чадагана громче, сильнее
По всей Вселенной торжественно зазвучала.
Пусть воспоминаний жёлтые птицы
Сидят на ветвях души, и каждая песню
Громче, красивей других исполнить стремится!
Пусть памяти чадаган звучит с ними вместе.
* Многострунный музыкальный инструмент.
** Кисломолочный продукт из коровьего молока.
*** тувинская национальная сюжетно-ролевая детская игра








