Тысячи
литературных
произведений на69языках
народов РФ

Проклятие

Автор:
Алексей Бегзин-Оол
Перевод:
Михаил Липкин

Каргыш

 

Хөлге кылдыр бурундуктуг буга мунар,
Көдээ суурга буду чок эр чурттап чораан.

Кемниг оолак буду чогун билбес чашта,
Хензиг бызаа бугажык бооп өзүп орган.

Салым-чолга кызыгдаткан хөөкүй төлдүң
Чажыттары, салгын-хат дег, чаржып турар.

Ие-черин диртиледи маңнап көрбээн
Ийи буду чыргалыг оол үңгеп өскен.

Аас-дыл чок адыгуузун — дөңгүр бызаа
Амдыы оолдуң бучаларын солуй берген.

Чыргалыг оол чанын орта үңгеп кээрге,
Чыда дүшкеш, бугажыгы мундуруп аар.

Эът дылдыг кижи биле элезин дыл шокар бызаа
Эл-хол болуп, көдээ суурга чурттап чораан.

Ол-ла суурга калчаа-тенек, курттуг баштыг,
Оор-кайгал, үгүлүүт эр чурттап чораан.

Бузут-хүрүм кылып чоруур үгүлүүт оор
Бут чок эрниң бугазын кээп, хөндеп каапкан.

Кара чаштан кады өскен, будун солаан
Хайыралыг эжин чоктаан хөөкүй эрниң

Халактааны хая-дашка чаңгыланып,
Карактардан ханныг чаштар агып турган:

«Аскак-бүскек, холум чок бол, аксым кара!
Ажырымчы мээң үүлем эдилезин — көөр силер!»

Бурган-чүдээн «демдектеп» каан, аксы кара
Бут чок эрниң шииткели аар-ла болган:

Үгүлүүт оор кылып чораан ёра-багы
Үре-сады, ажы-төлүн эргип келген.

Бузуттугнуң салгалындан чемдик-дудуу,
Буду чок төл төрүттүнер болу берген.

Кажан шагда ажы-төлге дамчып келген
Каргыш-чатка чеди ада эргиир дижир...

Ойлук чоктуң үүлгеткен хүрүмү дээш
Оглу-кызы хилинчээн көөр коргунчуг-дур...

Проклятие

 

В одном селе безногий парень жил,
И бык был у него взамен коня.

Безногий парень сильно не тужил:
Бычок какой хороший у меня,

Его я знаю с той поры, когда
Ещё безрогим он телёнком был.

Ребята разыгрались на бегу,
А я спокойно подползу к быку,

Он ляжет, чтоб удобней мне залезть —
Других не хуже двигаться смогу.

И жили так калека и бычок,
Который для него «ногами» был.

...А рядом, позабывший стыд и честь,
Жил тот, кто называл себя кайгал:

Я, говорил он, грабил богачей,
И то, что взял — то бедным раздавал.

Но это был обычный скотокрад,
У парня он быка его украл,

Да и зарезал, и набил живот,
И так безногого, он «ног» лишил.

Из глаз калеки лился слёз ручей
Кровавых, и среди окрестных скал

Звучало, повторяясь в вышине:
«Будь проклят вор и проклят его род,

Я мечен дьяволом, безногий я, и вот
Такими же быть всей его родне!»

И кара их настигла: и детей,
И внуков, и потомков дальних всех,

Безжалостно, как будто с вышины
На целый род легла проклятья тень:

Рождаются, безноги и страшны,
Потомки скотокрада по сей день.

Недаром говорят, что семь колен
Несут проклятье за свершённый грех...

Рейтинг@Mail.ru