Тыуған йаҡларыма
Илемтә рәғәттә
Йасылты йырларым,
Әйтелгән сүсемә
Йән өртө көйләрем.
Йелтәйен, күңелтән
Тулғынҡа ынтылтым,
Йылғамның сулышын
Йәнем пелән тойтом.
Тулғыннар тибрәлеп
Көйләте моңнарын,
Йылғаның сыу өстө
Курсәтте йәмнәрен.
Көйләте, пер тынты
Йелләрнең тауышы,
Пы көйгә ҡушылып
Ағацлар тибрәлте.
Ауата ай, ҡойаш
Йомматы кус нурын,
Көйләргә моң ҡушып
Сайраты ҡошларым.
Илкәйнең тауышын
Йырлатты пер кәкук,
Ҡойашлы алыстан
Туҡыртма та — туҡ-туҡ.
Кәпләште йел пелән
Йаланта цицәкләр:
Сыу сибеп уссаң цы
Йаңҡырны пер кицтә.
Оцтолар йырларым
Ҡанатлы ҡош пулып,
Пер оцор алысҡа,
Пер ҡайтыр йел пулып.
Пөтмәслек көцләрем
Уйанты йөрәктә,
Ҡайтам тағын та мин
Тыуған йаҡларыма.
Родина
О родимых краях
Эти песни мои,
В них мелодии дух
Слит со словом любви.
Устремилась в волну,
Словно ветер большой,
И как дышит река,
Слышу всею душой.
Мне напела мотив,
Раскачавшись, волна,
Мне сверкнула река,
Глубиною сильна.
Долго пел, а потом
Замолчал ветер так,
Что деревья качнул
Он мелодии в такт.
В небе солнце не спит
Вместе с ясной луной,
Слышат: птицы поют
И грустят надо мной.
Вот кукушка: ку-ку —
Это родины звук,
Вот стучит по стволу
Пёстрый дятел: тук-тук.
И цветы на лугах
С ветром шепчутся: эй!
Пролети поскорей
И дождём нас полей.
Песни стаей взвились,
Словно птицы летят,
То уносятся вдаль,
То вернутся назад.
Сил великий размах
Слышу в сердце своём,
Возвращаюсь опять
В милый край, в милый дом.
