Пушкинпa курнăçни
Аслă Пушкин иртсе кайнă
Чăвашсен çӗрӗпеле.
Юмансем ăна пуç тайнă
Хурăнсемпеле пӗрле.
Чӗрес евӗр шӗлепкеллӗ
Кăтра пуçлă хуспутин
Пынине питех минетлӗн
Пăхайман та-и,тен, çын?
Пăхнипе те, тен, сисеймӗн
Çавăн чух чăваш ялне
Тӗнчере пин çул çиçмешкӗн
Пÿрнӗ куç сăнанине?
Аслă çул çинче сахал-и
Самана ӗçӗпелен
Кунӗн-çӗрӗн каллӗ-маллӗ
Шăнкăр-шăнкăр çÿрекен?
Талăк çурăра вăл çитнӗ
Чикмерен Тӗрлемесе,
Пăкачав хӗлхемӗ çиçнӗ
Чунӗнче ун кӗрлесе.
Пăкачав пăлхавӗн вучӗ
Йыхăрса хистенӗрен
Вӗçнӗ унăн виçӗ вучӗ
Ăрӗмпур çеçен хирне.
Шухăша кайса тăратăп
Шупашкар проспектӗнче,
Пушкин кÿмине куратăп
Машинсен вылявӗнче.
Хăй те пур! Ав, саламланăн
Ал сулать вăл кантăкран.
...Вăл иртсе кайни, тăванăм,
Шăп çӗр аллă çул паян.
Встреча с Пушкиным
Рощ березовых опушки,
Орлий клекот в вышине.
Проезжал когда-то Пушкин
По чувашской стороне.
Даль синела, день был светел.
Гулко пел моста настил.
Кто тогда его заметил,
Кто вниманье обратил?
По казенной подорожной
Мало ль ехали тогда
В край сибирский, в край острожный
Всякой масти господа.
Кто в мундире, кто в кирасе,
Кто в шинели меховой,
Кто в цилиндре, как в чирясе,
Над сановной головой.
За верстой версту листала
Степь в бескрайности нагой,
Колокольчик пел устало
Под кленовою дугой.
К берегам лесной Свияги
Шла дорога от Суры.
Пугачевские ватаги
Здесь когда-то жгли костры.
