Адзын
Адзын аладз гIалбгIауамца
ПстIата адгьыл йгIащтIалитI.
Акъырльуква гIацIыруамца
Апхын рыбгъа йыкв йымгIвалитI.
Адзын хьшвашвадза йгIаталын
ГвшIыгъьрахатI йкьахвыз хIымшква.
АцIла гIважьква йгIаркIапIлахуа
Абыгъьква йхъыргIвахитI хIышта.
Аква хьшвашва ашIамсдзахуа
ЙаджвджвитI ащта хIа хIбзибара.
Адзын хьапщра азымхъахуа
Псайспа йчвышхитI апсабара.
ЙгIвабджьа-гIважьта йгIайыз адзын
ЙгьаланахIвум маракI хIгвы йштаркIву.
Гънызшва квпшыракI гIанауахвын
ТшрызнаргвауитI псыкI зхъаркIву.
Нана ллактагьи — йлашараз —
Адзын апстхIваква гIахъылитI.
ГвыгъаракI йацы згвы йалаз —
Ужвы нашхыйаракI хIапылитI.
ЙгIаквитI аква, йгIаквитI аква,
ЙтнагитI агвыгъара пхаква,
ХIдунай агвы амырпхауа
ЙхIызгIайитI адзын хIаршвауа.
Осень
По лицу ее стекая,
Обратились слезы в росы.
Журавли кричат, взлетая,
Лето на спине уносят.
Скука дней холодных, мокрых —
А веселым было лето.
Лист летит с деревьев желтых,
Вся земля листвой одета.
Льется холод с небосвода,
И следы любви смывает.
В жажде золота природа
Постепенно замирает.
Осень желто-карей масти,
В грубом зимнем предстояньи,
Что ей горе, что ей счастье,
Что ей солнца ожиданье?
Бабушки лицо темнеет,
Словно тучи набежали.
Нас надежда не согреет,
Мы с тобой идем к печали.
А дождь идет, а дождь идет,
Тепло надежд смывая, льет,
Душа земли — грядущий лед,
Пугая нас, зима грядет.









