* * *
Чайырланган Саянның даа сорунзалыг,
Эргим аалым ышкаш көстүп, менче имнээр.
Чылыг энчек чоорганың туман-биле
Мээң караам черле дуглап шыдавас сен.
* * *
Меня мои искристые Саяны,
Как юрты в родовом аале, манят.
Их войлочные тёплые туманы
Мои глаза вовек не затуманят.








