* * *
Шыпырт кына тәрәзәдән
Бер уч тавыш кереп килә,
Яп тәрәзне, кермәсеннәр.
Әйе, беләм сукыр икәннәрен,
Тик шулай да яп тәрәзне, күрмәсеннәр.
Сүндер әле утны, күзгә керә яктылыгы,
Офыкларда кемдер учак яга.
Ишекләрне ачам — беркем дә юк.
Кем шаяра, кемнәр ишегемә кага?
Түбәләргә тамчы тама,
Суктыра күк аны камчы.
Ничә гасыр яңгыр ява,
Белмим, кайчан туктамакчы?
* * *
Их голоса тихонько проникают,
Через мое открытое окно,
Они слепые, я про это знаю,
Но ты закрой окошко всё равно.
Закрой окно, пускай не наблюдают.
Свет погаси, так бьёт он по глазам.
А в горизонтах печи разжигают.
Я дверь открыл, но никого нет там.
Кто постучал, кто здесь со мной играет?
По крышам капли бешено стучат,
Как будто бы их плёткою стегают,
И дождь идёт который век подряд.
Не знаю я, когда он перестанет...
