Чужой суд

Автор:
Ильдар Юзеев
Перевод:
Виктор Куллэ

Читләрнең үз бәясе


                               Татарлар елмаеп үлделәр...
                               Р. Ланфредини

                               Иң башта Коръәнне Алишка суздым... Ул,
                               акрын гына торып, кулын Коръәнгә салды
                               һәм елап җибәрде...
                               Госман мулла сүзләре

 

«Татарлар елмаеп үлде...»
Читләрнең үз бәясе.
Биш минуттан гильотина, —
Килерме елмаясы?

Таш бәгырь булу мөмкинме
Әҗәл янда дәшкәндә,
Милләтнең изге китабы —
Коръән бәхилләшкәндә?

Киткән алар — бу дәһшәткә
Түзәргә кирәк ничек?
Читләр алдында — елмаеп,
Коръән алдында үксеп.

Чужой суд

 

                               Татары шли на смерть с улыбкой...
                               Р. Ланфредини
                              

                               Первым я протянул Коран Алишу... Он
                               медленно встал, положил руку на Коран
                               и заплакал...
                               Слова муллы Усмана


«Татары шли на смерть с улыбкой...»
А на чужой холодный суд
отвага их казалась дикой —
до гибели за пять минут.

Душа в преддверье смерти стынет —
но укрепляет мусульман
народа главная святыня,
наш всепрощающий божественный Коран.

В застенке, как на поле бранном;
ушли, чтоб стать примером нам:
пролив слезу перед Кораном
и улыбаясь чужакам.

Рейтинг@Mail.ru