Өшөп ҡалған илгенәм
Күсләрең синең — күлләрең,
Ҡашларың — ҡара урман,
Торнагүс тула сасларың —
Синең иренең пулған.
Себерем минең, Төмән йерем,
Өшөп ҡалған илгенәм,
Ицҡайта китмәм мин синән —
Син атам минең, син инәм.
Йылғаларың синең — тирән, сыуыҡ,
Эце тулған эре палыҡ,
Өмөрөм үткәнен тә сисмәм,
Синән ҡайранҡа ҡалып.
Замёрзший край
Глаза твои — синь-озёра,
Брови — лесная черта,
Полные клюквой болота —
Губ твоих лепота.
Сибирь моя, земли Тюмени,
Замёрзший мой край родной,
Не брошу тебя, не уеду,
Ты мать и отец ты мой.
Холод и глубь — твои реки,
Полные рыбы любой,
Не чувствую, как утекает
Жизнь, восхищаясь тобой.
