Очуостар
Очуостар ытык харабыллаахтар,
Кырдьаҕас суорга кубулуйбут
Былыргы иччи кынаттаахтар,
Үөһэттэн анаммыт ааттаахтар.
Очуостар саха тыллаахтар.
Алгыстан аньыыны араарар,
Айыыны, абааһыны быһаарар
Алыптаах олоҥхолоохтор.
Очуостар истэр кэмнээхтэр —
Аман өһүн омолуйа туойар
Айыы хаан аймаҕа айманыытын,
Аан айылҕа кыланыытын.
Очуостар оччоҕо долгуйан,
Олоҥхо боотурун түһэрэр
Орто дойду тирэҕэ буолаллар,
Оҥоһууларын толороллор.
Очуостар ханнык да Тыл иннинэ
Номнуо олоҥхолоох этилэр,
Орто дойдуну туруу дэппит
Үрдүк аналлаах дэтэллэр.
Утёсы
Утёсов хранят заповедный покой
Премудрые вороны свято.
У каждого боги над вечной рекой
Владеют душою крылатой.
Непросто святое отнять у грехов,
Развеяв безверия смуту.
Но ведом утёсам язык олонхо —
Священное знамя якутов!
Неистовым родом Хаан Айыы
Гордятся бессмертные камни.
Что в мире, доставшемся людям живым,
Утёсов тех есть изначальней?
Они с незапамятных пор берегут
Земли богатырские шири,
Безмолвно верша нескончаемый труд
По воле Срединного Мира.
О, если б умели они говорить,
Наверно, поведать могли бы,
Откуда незримая тянется нить,
Дарящая жизнь этим глыбам.
